Na de ontwikkeling
van de moderne strijkstok door Tourte rond 1790 en de introductie van
het metalen slofbaantje door Lupot (1820) is de strijkstok tot heden
ten dage in essentie onveranderd gebleven.
Wel is de stijl een aantal malen veranderd. In hoofdzaak zijn er vier
stromingen te onderscheiden; de scholen van Tourte, Pajeot, Pecatte
en Voirin.
Het is goed te bedenken dat makers die worden ondergebracht in een school vaak een eigen stijl ontwikkelden en weer hun invloeden op anderen uitoefenden. Dit geldt zeker voor de 19de eeuw, waarbij opgemerkt dat stijl evolueert en dat het werk van een maker door meerderen beïnvloedt kan zijn.
De indeling van makers, stijlen en scholen wordt bepaald door de conceptuele invloeden van de betreffende school die terug zijn te vinden in het werk van de bedoelde maker. Het betekent dus niet dat de maker ook voor de beroemde meester zelf gewerkt heeft.
Indien zou blijken dat er een vraag is, kan de mogelijkheid in overweging worden genomen dat Jean de Smet u, op termijn, gericht een selectie van oude strijkstokken aan zal kunnen bieden.
Tourte
stijl – Francois Xavier Tourte 1747-1835
Pajeot stijl – Etienne Pajeot 1791-1849
Pecatte stijl – Dominique Pecatte 1810-1874
Voirin stijl - Francois Nicolas Voirin 1833-1885
De stok is vaak achtkantig en de slofjes (zonder metalen slofbaantje) zijn iets lager dan latere modellen. De stijl van kopje en slof wordt omschreven als krachtig en zelfbewust maar met behoud van finesse.
) |
| Francois Xavier Tourte 1747-1835 |
Nog enkele namen:
| Jean Grandadam (de derde) | 1823-1869 |
| Jacob Eury | 1776-1848 |
| Jean-Pierre Marie Persois | 1783-1860 |
Pajeot stijl – Etienne Pajeot 1791-1849
Een duidelijk andere stijl dan Tourte maar heeft weinig navolging gekregen. Reden hiervoor was dat Pajeot, in tegenstelling tot veel anderen in Mirecourt is gebleven. De uitvoering van het kopje is ronder dan Tourte en wordt als “vriendelijker” omschreven. Het slofje is simpeler uitgevoerd.
) |
) |
| Nicolas Maire 1800-1878 | Etienne Pajeot 1791-1849 |
Pecatte stijl – Dominique Pecatte 1810-1874
Een zeer
belangrijke stroming is die van Pecatte. Hij maakte voornamelijk ronde
stokken, die afgeleid zijn van een driehoekige grondvorm. Deze grondvorm
blijft vaak vaag herkenbaar over, soms over de gehele lengte van de
stang. Deze bouwwijze leidt tot een lateraal stabiele strijkstok.
Het kopje wordt gekenmerkt door een robuuste "vierkante" vorm.
Het slofje is iets hoger en wordt gekenmerkt door een uitgesproken open
keel en zeer holle wangen.
) |
) |
) |
| Dominique
Pecatte 1810-1874 |
Pierre Simon 1808-1881 | Joseph Henry 1823-1873 |
|
||
Voirin stijl - Francois Nicolas Voirin 1833-1885
Het algemene kenmerk is die van delicaatheid. De stang is echt rond en niet meer afgeleid van de driehoeksvorm. De stok is dunner en enkele millimeters langer, hetgeen leidt tot de noodzaak van een sterkere kromming. Dit wordt tot heden ten dage nog toegepast. Het kopje is zeer kort met uitgesproken vrouwelijke, ronde vormen. Het slofje is vanzelfsprekend ook verfijnder. Deze stijl was algemeen gangbaar in Frankrijk tot de jaren ’70 van de vorige eeuw.
) |
) |
) |
| Alfred Lamy 1850-1919 | Victor Fetique 1872-1933 | Eugene Sartory 1871-1947 |
) |
) |
|
| Emile Ouchard 1900-1969 | L. Bazin | |
Nog enkele namen: Arthur Vigneron Claude Thomassin 1870-1942 Charles Pecatte (zoon van Dominique) 1850-1918 |
||